Pages

ပူစီဖေါင်း

ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လန့်နေတာလဲ ခင်ဗျား မှုတ်ထားတဲ့ လေ တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား...

Read More

ဇီဇဝါ ဝင်္ကပါ

တိမ်ဦးရင်ခွင် နံနက်မှာ အစီအစဉ်အသစ်နဲ့ မျက်နှာကျက်အစိုပေါ်မှာ လင်းနေတဲ့ကြယ်ကလေးရေ...

Read More

အပြုံး

မရှိ သုံး ကလေးတွေ မို့ အပြုံးတွေကို မုန်းနေအောင်...

Read More

သို့ ... ပန်းလိမ္မာ

နတ်ငယ်မရဲ့ နှင်းရီချိုအပြုံးဗီဇဟာ အမှောင်ညအိုကို လင်းဝေပစေတယ်။...

Read More

နရီအိပ်မက်

စမ်းကျသံကလေးပေါ်က ပန်းတွေကို ခွဲစိတ်ကြည့်ရင်...

Read More

အမုန်း

မသန့်စင်ခြင်းကိုချစ်တယ် သန့်စင်ခြင်းဟာမှောင်လွန်းလှလို့...

Read More

ပြာ

သက်စေ့အလွမ်းတွေနဲ့ မိုးပေါ်မှာဗလာစာအုပ်ချုပ်ပြ သူတို့တွေက တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ကျော်ချ...

Read More

ငါတော့ ဒီကောင် ပါရင် မကစားချင်ဘူး

ဒီကောင်က နိုင်မယ်ထင်တဲ့ ဖက်က အမြဲပါပါ ချင်နေတဲ့ ကောင်...

Read More

မြင်ကွင်း လူယောက်

နှလုံးသား အသက်အိုပေါ်က မြက်ပျိုတို့ရေ ...

Read More

သေချင်းဆိုးငှက်ပျောပင်

ဘုရားရှေ့မှာဆိုသေချင်းဆိုးကိုလက်အုပ်ချီရတယ်...

Read More

လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ ခြေထောက်များ

သန့်စင်မှုကို စိုက်သွင်း ကြမယ်ဆိုရင် စိတ်တွေ အပြိုင်းပြိုင်း ရွာချ လို့ မသေဆုံးနိုင်ဘူး...

Read More

မိုးရာသီ (မြန်မာသံစဉ်)

ဘာတွေ (နှမ်းတွေ နှမ်းတွေ) ဖြူးဖြူးပြီး သောက်ချင်ရတာလဲ...

Read More

စာ စားသုံးခြင်း

ငါ့ကိုလာချောင်းဖို့မကြိုးစားနဲ့ ရွံဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ပကတိကို ငါဖြစ်ခိုင်းလို့မရဘူး။...

Read More

မေဦးပေါက်တဲ့ စာကလေး

အိမ်ရှေ့အိမ်ဆီက ဇီးကွက်တို့ လင်မယားကို မွေးရာပါ အမှတ်အသားများနဲ့ အကြိုလွှတ်ရအုံးမယ်...

Read More

ရော့တိရော့ယဲ ပြဿနာ

ဟင်းလင်းပြင်ထဲက သံရုပ်ကို ဘာကြီးတွေထုတ်ထုတ်ပြီး ရာသီဥတုလုပ်နေကြတာလဲ...

Read More

ငါမျိုး ငါရိုး

အတွဲလိုက်ပါမယ် ဆိုတဲ့ အမျိုး သူ့အမေကလဲရိုး သူ့အဖေကလဲရိုး...

Read More

မြန်မာ့ရိုးရာ Zombie ဒေါ့ကူမန်ထရီ

ခါတိုင်းလိုပဲ သူ ထွေးထုတ်ပြီးသား အရာကိုကို ဆာလာရင် ပြန်စားတယ်...

Read More

ငါကမိသားစုကြည့်ရန် မသင့်တော်တဲ့ကောင်

နေဝင်ချိန်ရဲ့လက်တံများနဲ့ ငယ်ဘဝကို ထိစပ်မိလိုက်တိုင်း မတရားမှုတွေ အတင်းလိုက်ကြိုက်ခံနေရတဲ့ ကောင်...

Read More

ပုံပြင်ပေါ်မှာ ဇီဇဝါ

လက်ညှိုးထိုးပြီး ခြောက်လှန့်လို့များ ညောင်ညိုပင်အောက်က ကောက်ရိုးရုပ်တွေ ထကကြအုံးမလား...

Read More

ချော့ကလက် တွင်း

ပြန်ပြန်တိုက်မိခဲ့တဲ့ ပခုံးအိုကို ငါ ကုတ်ချီပျံသန်း တပသီ လှမ်းတဲ့လမ်းတွေ...

Read More

ဒီနေရာမှာ သုညတွေပေါတယ်

အနောက်အရပ်မှာမှ မြစ်ကြောင်းပြောင်းလို့ ကွန်ကောင်တွေပဲ အတောင်ကျိုးကျမယ်...

Read More

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ မေတ္တာဆုတောင်း

လျှာသွားထက်က ပုံပြင်ကမ္ဘာမှာ ဘာလုံးကြီးတွေ ဘယ်လောက်ကြီးထွား ဆော်လမှုံငါးတွေ အိမ်ပြန်ကြပါစေလို့ နှလုံးသားနဲ့ ချိုမြလိုက်ရဲ့ ...

Read More

အခွံ/shell

အိမ်ကိုပြန်လာတော့ ငါ့ကိုမတွေ့တော့ဘူး ...

Read More

ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ

ခင်ဗျားကို ကျောင်းထားပေးတဲ့အစိမ်းရောင် ရုပ်ဝတ္တုတွေဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂုတ်သွေးတွေ...

Read More

ကြယ်ကြွေအိပ်မက်ရဲ့ အရောင်ပြောင်း သတို့သမီး

သူ့ပြက်လုံးအကြွေတွေကို လိုက်ကောက်ရင်း သစ်ရွက်အခြောက်တွေနဲ့ သေဆုံးရတော့မယ်...

Read More

စာမျက်နှာ ၂၈

စါလုံးပောင်းမမမ်တဲ့နှလုံးသားတခုရယ် ငါသယ်ပြီးတက်လာခဲ့တယ်...

Read More

ကိုယ်ပိုင် သံလမ်း

တနေ့ခင်းလုံး ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း ခြံစည်းရိုးအသေတွေ ဖျက်စီးကြ...

Read More

Wednesday, June 24, 2009

Monday, June 15, 2009

အိပ်မက် အနီ



ငါ့ သူငယ်အိမ်ထဲက ပြာရာ ခတ်နေတဲ့ စိတ်ကို
ငါ့ ငြိမ်းနေတဲ့ မီးနဲ့ အသာ အယာ ပြန် ပြန် သပ် ချ


နိုးမ၀ တဲ့ အိပ်မက် အောက်မှာ
နံနက်ခင်းပေါင်းများစွာကို ကျက်သရေ သုံးမျိုးနဲ့ ပျိုးလာခဲ့တယ်


စိတ်တွေဟာ အိပ်မရလို့ ငါ့ကို လှုပ်နိုး လိုက်သလား
အိပ်မက်ကို စုတ်ထိုး လိုက်တဲ့ ပင့်သက်အရှည်ကြီးက


ကွယ်နေတဲ့ စိတ်ကို တအား ဆွဲ ခွာပစ်လိုက်တော့
နာနေသလား
နာနေသလား
နာနေသလား


ကမ်းနဖူးက အိပ်မက် သစ်အိုပင်အောက်
လှိုင်းကရက်တွေ ထထ နေတဲ့ Tombraider ဂိမ်းကိုပဲ
အပြန်တစ်ရာ ဆော့ဆော့ နေရတယ်


ကျောပြင်ကို ဗျောတင်လိုက်တဲ့ လက်ဝါးတွေအောက်
ရန်ကုန်စာတိုက်ကြီး အနောက်နားမှာ နီရဲနေတဲ့
စာတိုက်ဗုံးတွေ ဆာနေသလား
စာတိုက်ဗုံးတွေ ဆာနေသလား
စာတိုက်ဗုံးတွေ ဆာနေသလား


စိတ်တွေဟာ အိပ်မရလို့ ငါ့ကို လှုပ်နိုးလိုက်တယ်
အခုတော့ ငါ သိပ်ချစ်တဲ့ မြက်ခင်းတွေ
ငါ့ကို ဝါးကြ
ငါ့ကို ဝါးကြ
ငါ့ကို ဝါးကြ



nelay





ကျောက်ဆောင်တေးသံ



ကမ္ဘာကြီးမှာ အချစ်မရှိခဲ့တာကြာပြီ
ရင်ခုန်နည်းတွေလဲကျောင်းမရှ
ိတဲ့အရပ်မှာသင်ကြားရအုံးမယ်
ငါ့ကို ခိုဖြူတွေအကြောင်း ပုံပြောပြစမ်းပါ . . .


ဒီလူ့အသိုင်းအဝိုင်းက ကမ္ဘာနဲ့ချစ်ခြင်းကို ခွဲခဲ့ကြတယ်


အပြင်မထွက်လိုက်နဲ့ ကလေးငယ်
မင်းအရေခွံတွေဘယ်လောက်ထက်ထက
အချစ်မရှိတဲ့ပါးစပ်အခက်အလက်တွေ မင်းကို အုပ်မိုးတော့မယ်
အမှောင်အောက်ရောက်မှတော့ ဘယ်သူကမင်းအရေခွံကို
ဖြူတယ်ပြောအုံးမှာလဲ . . .


ငါ့ကိုယ်ငါ နေမသာလိုက်ပုံများ .. ဒသမတန်း ခေါင်းတလားထဲမှာ ...


''အူဝဲ'' ဆိုတဲ့ ခေတ်သစ်ကလေးငိုသံနဲ့ လောကကြီးကို လိမ်ဖို့စတင်တယ်
အသက်မပါတဲ့ကြိုးတွေ အရိုးကိုးထစ်မှာ ထိုးလို့ ဘဝကို ငါတို့လိမ်ကြမယ်
မောပန်းလာတော့ ဦးနှောက်ကို ပိုက်တပ်ပြီးသောက်လိုက်ကြပေါ့ ...


ဘာထူးသေးလဲ ကဗျာမဟုတ်တဲ့ ကဗျာဆရာ . . .
မင်းဇက်ကြိုးတွေ ဘယ်လိုဆွဲမလဲ ခံစားမှုမပါတဲ့ ကဗျာက
ကလေးငိုသံ ကြားမယ် မထင်ဘူး . . .


ငါ့ကို နေခြည်တသန်းငှားစမ်းပါ ကမ္ဘာကိုအလွတ်ကျက်ချင်လို့ . . .


အကြွေးတင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျေးဇူးမဆပ်နိုင်တော့တဲ့ မျက်နှာတွေ
ဘယ်ဘာသာတရားနဲ့ တောင်းပန် .. တောင်းပန်
ကမ္ဘာမှာ လူဖြစ်ပြီး အရှင်လတ်လတ် ငရဲခံပေအုံးတော့ . . .


ကလေးငယ်ရေ မင်းအတောင်တွေ ငါဖြတ်ပြစ်ရအုံးမယ်
ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချစ်မပါတဲ့ လူ့ဖျံတွေများတယ်လေ . . .
စက်သီးတပ်လို့ ဇောက်ထိုးမလည်တတ်ရင် အသွားတွေကျိုးပြီး
မင်း အံ့ချော်လိမ့်မယ် . . .


ခက်ထန်းတဲ့လှိုင်ပုတ်သံမှာ သူ့ထက်ကျယ်အောင်ပျံပြလိုက်စ မ်းပါ . . .


ငါတို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနဲ့ ငါတို့ ထွန်းလင်းနေဖို့
တိမ်သားနိမ့်နိမ့်တွေ ပြိုကျမှာကိုစိုးနေသေးတယ်
မှန်တစ်ချပ်ကို ပြဒါးသုတ်ထားရအုံးမယ် . . .


တိတ်ဆိတ်ညင်သာတဲ့ ဂီတသံကိုကြားလား ကလေးငယ်
မင်းရင်ထဲမှာ တိုးတိုးလေး ညည်းနေတာလေ
ဘယ်သံ အက္ခရာနဲ့ ရင်ခုန် ကမ္ဘာကို ငြိမ်ချမ်းချင်နေလိုက်ပုံများ
မချိတင်ကဲအချစ်တွေ ကောင်းကင်နဲ့သိမ်းလို့ မလောက်တော့ပါဘူး . . .


ငါ့ခေါင်းကိုခေါက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ဆိုတာကိုပြ တိရစ္ဆာန်တစ်ရာကို ကဗျာရွတ်ပြမယ် ...


ငါကိုယ်တိုင်က အသံမပါတဲ့ ဂီတနား ခိုတွယ်မိမှတော့
ကမ္ဘာရေ ... ဘာတွေဖြစ်ဖြစ် ...
တိတ်ဆိတ်ခြင်းရဲ့ အိပ်ယာဝင်တေးသွားမှာ ...
မင်း အိပ်ပါတော့ နော် . . . ။



nelay





Wednesday, June 10, 2009

ပြက်လုံးမရှိတဲ့ ကောင်းကင်





ကျွန်တော်ဟာ ပါးပါးလွှာလွှာ
ပျက်ကြွေထားတဲ့ ဝတ်မှုံဖြစ်တယ်။


ညဟာအရင်ကထက်အရောင်မှိန်နေခဲ့တာ
လေအထက်က ခြေရာက သတိပြုမိတယ်။


ဝလုံးမရေးတော့ပေမဲ့
ဂဏာန်းခြောက်လုံးတိတိကိုနှိပ်ကြည့်တယ်
ဂဏာန်းတွေရေချိုးနေတာ ဖြစ်ပါစေ ...


၁။ စိတ်နာရီ
၂။ မညီညွှတ်တဲ့မိနစ်
၃။ ၃၄စက္ကန့်
မိုးဖွဲတို့လှစ်ခိုတဲ့ သစ်ရိပ်မှာ
အရိပ်မရှိတဲ့လူတယောက်
စိတ်တွေမမှိတ်အားဘူး သူ့အာရုံမှာ
ဘာမှလုပ်မရတဲ့ စိုးစိတ်တွေစိုရွဲကုန်လွန် ...


ဝတ်မှုံမရှိတဲ့ မျက်မမြင်တကောင်ရဲ့ ငေါင်စင်းစင်းအတွေးအခေါ်
ပြောင်းလဲမှုတစုံတရာ ဘာကိုမှမမြင်အားတော့ဘူး


နေလုံးဟာဝင်ပြီးခဲ့တာ ဘယ်နှစ်ကမ္ဘာတိုင်ပြီလဲ
ရွက်လွှင့်သမားဟာ ရွက်အစုတ်ကိုဖာနေတယ်
နားဟာ လေသံသဲ့သဲ့လေးကို စွင့်နေတယ်


မသိနားမလည်သလိုချလိုက်တဲ့ သက်ပြင်းတိုင်းဟာ
၈နာရီရဲ့ဘယ်ဘက်အစွန်းကလေးမှာ နေဝင်တယ်


မျှော်လင့်ထားပေမဲ့ထမင်းဆီဆ န်းရွှေလင်ဗန်းဆိုတာ
အမေ့ပါးစပ်ထဲက အတိတ်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း
တကယ်ကြားလိုက်ရတာက စက္ကန့်တန်ရဲ့တဝက်
လေသံတိုးတိုးလေးထဲက သစ်ရွက်တွေ
ငါ့နားပေါ်ကြွေတော့ ငါ့ဝိဉာဉ်ကလှောင်အိမ်ထဲအသက်ငင်နေ ...


လရောင်ကိုငေးနေသူရဲ့အသက်တို တိုလေးလောက်တောင်မရှိ
သွေးငတ်သူရဲ့ဒဏ်ရာအတိနဲ့ ပါးစပ်ဟမိရာက
အဆိပ်ရေတွေပြိုဆင်းသွားတဲ့ညတွေဖြစ်ကောင်းဖြစ်ခဲ့တယ်
ငါမသေဆုံးခဲ့ပါဘူး ... ချိုမြိန်တဲ့အရသာနဲ့ ...


စေတန်ကို ကျောမှာလွယ်ပြီး
လှောင်ရီသံတွေကြားက
ကျနေတဲ့ခြေလှမ်းအနွမ်းတွေကောက်ရင်း ...
အခန်းဆက်မရှိတဲ့ ညနက်ထဲ
သွေးမထွက်တဲ့ဒဏ်ရာနဲ့ ကျေကျေနပ်နပ်
ငါ ... ပြန် ... ခဲ့ ... တာ ...


အ


ကြိမ်


ပေါင်း


မ


နဲ ... ။



nelay





Monday, June 8, 2009

ရုပ်ရှင်ချင်တဲ့ကျုပ်



ကျုပ်ကြည့်နေတဲ့ရုပ်ရှင်က
ကျုပ်ကိုပြန်မကြည့်ဘူး
ဒါကအကြောင်းမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကအကြောင်းအရာအသစ်
ကျုပ်ကြည့်ချင်တဲ့ရုပ်ရှင်အစစ်
ကျုပ်စိတ်တွေအသိပဲ
စကားများခန်းတွေမရစ်ကြည့်ဘူး
ဘယ်တုန်းကမှကျော်မချတဲ့ရုပ်ရှင်
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကျုပ်တန်ဖိုးထားတယ်
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကမင်းသားမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကမင်းသမီးမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကရှုခင်းမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကလမ်းခွဲခန်းမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကခပ်အက်အက်နှဲသံမဟုတ်ဘူး
ကျုပ်ကြည့်ချင်တာကရုပ်ရှင်
ကျုပ်တွေ့တုန်းကကျုပ်ရုပ်ရှင်က
ကျုပ်ကိုသနားသလိုမျိုးကြည့်တယ်
ကျုပ်ကလက်မှတ်မှမပါပဲ ထီးတချောင်တော့ပါတယ်
ကျုပ်မကြည့်ရက်လို့ တမြတ်တနိုးထားတဲ့ရုပ်ရှင်
ကျုပ်ကိုကြည့်ပြီးရုပ်ရှင်မပြီးခင်ထပြန်ချင်တယ်
ကျုပ်စကြည့်တုန်းကရုပ်ရှင်စစ်ပါ
တကယ့်ရုပ်ရှင်ကလေး ...
ဇာတ်လမ်းထဲမှာစိုနေတဲ့ထီးကိုပုန်းထဲထည့်
အစိမ်းရောင်တပွဲမှာတဲ့အထိမိုးမသဲသေးဘူး
ကျုပ်ကမင်းသမီးငိုတဲ့အခန်းဆိုကျုပ်ငိုတယ်
ကျုပ်ကမင်းသမီးအသက်ရှုမဝရင်ကျုပ်လဲမဝဘူး
ကျုပ်ကမင်းသားကိုမင်းသားလုပ်စေချင်တာ
သူကဇာတ်နောက်ကကိုထွက်မလာဘူး
ကျုပ်ကြည့်တဲ့ရုပ်ရှင်မှာဆူးညှောင့်ခလုတ်တွေများတယ်
ကျုပ်ကြည့်ချင်တဲ့ရုပ်ရှင်က ဒါပဲလေ
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ထဲမှာဆောင်းရာသီနဲ့အဝါပဲပါတယ်
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ထဲမှာကျုပ်မပါဘူး
ကျုပ်ကရုပ်ရှင်ကိုအားပေးတဲ့ပရိတ်သတ်
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကပျော်တယ်
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကလွှင့်တယ်
ကျုပ်ကတော့ရုပ်ရှင်ကိုချစ်တယ်
ကျုပ်ကြည့်ချင်နေတာရုပ်ရှင်ပါဗျာ
ကျုပ်ဒါရိုက်တာလဲမဟုတ်
အယ်ဒီတာလဲမဟုတ်
ဇာတ်ညွှန်းဆရာလဲမဟုတ်
ကျုပ်ဘယ်တကွက်ကိုမှမပြင်ပါဘူး
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကြည့်ယုံသက်သက်ပါ
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကိုကျုပ်တသက်လုံးကြည့်ချင်တာပါ
ကျုပ်ကရုပ်ရှင်ကိုစောင့်ကြည့်တယ်၊ငေးကြည့်တယ်၊မျှော်ကြည့်တယ်
ကျုပ်ကိုကြည့်ပါစေတော့ဆိုပြီးဖွင့်ကြည့်တယ်
အဲဒီ့နေ့တွေနောက်ပိုင်းကဆောင်းမှာသက်တန့်တွေရွာတယ်
စိတ်ကူးပေတံတွေရွာတယ်၊စာရွက်အဖြူတွေရွာတယ်
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကကျုပ်ကိုပြန်ကြည့်တဲ့နေ့မှာ
ကျုပ်ကမင်းသားမဟုတ်တော့နေကြာစေ့ဝါးရင်
ဒူးပေါ်ပေါင်ပေါ်ထိုင်မိလျှက်သား
ကျုပ်ရုပ်ရှင်လေးကိုကျုပ်ကြည့်နေမိတော့
ကျုပ်မျက်နှာမှာအဆီတဝင်းဝင်း
ကျုပ်မဖြီးမလိမ်းမိဘူးကျုပ်ကပကတိအတိုင်း
ကျုပ်ရုပ်ရှင်ကိုကျုပ်ရုပ်ရှင်ကသိပ်ကြိုက်ပုံမပေါ်ဘူး
ကျုပ်ကဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့တော့ကျုပ်ရုပ်ရှင်ပျင်းမှာပေါ့
ဒါနဲ့ကျုပ်ရုပ်ရှင်အတွက်ကျုပ်ရုပ်ရှင်လုပ်ရတော့မယ်

ခဏရပ်တဲ့ခလုတ်ကိုကျုပ်ရှာနှ ိပ်တယ် '' ထေါက် ''
ကျုပ်လိုက်ကာနောက်ထဲဝင်လိုက်တယ် ...
ဂျိုကာခေါင်းတခုတွေ့တယ် ... ။

ကျုပ်ကြည့်ချင်တာ ရုပ်တွေအသက်ရှင်နေတဲ့ ရုပ်ရှင်ပါ။



nelay





ဟယ်လို Henri Amor



အဲ့ဒီ့ တစ်ချောင်းတည်းသော ကြိုးပေါ်က ညနေဟာ
သိပ်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အနက်ရောင် လမ်းမများပေါ်မှာပေါ့ Amor ….


ဘယ်လောက်တောင် ရှုံးနှိမ့်ထားရတဲ့
ကြောက်ရွံ့ခြင်းတွေလဲ


ဟယ်လို Henri Amor
အဲ့ဒီ့ တွင်းထဲကို ဝင်သွားမယ်ဆိုရင်
မင်းဘယ်ဖက်ကို သွားမှာလား ညာဖက်ကိုသွားမှာလား
လူ့အခွင့်အရေးတွေ အရဆိုရင်တော့
Henri မင်းဟာ နှစ်ဖက်လုံးကို သွားပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ် …


ဒါပေမယ့် လူ့ကျင့်ဝတ်အနေနဲ့တော့
ငါတို့လက်ညှိုးတည့်တည့်မှာ အသီးတွေ အပွင့်တွေ
ဝေဆာနေတဲ့ အပင်ကြီးရှိပေမဲ့
ရေသောက်မြစ်ကြီး ကိုယ်တိုင်က အဆိပ်တွေ သောက်သုံးနေခဲ့ရင်
အဲ့ဒီ့ အသီးတွေ အပွင့်တွေဟာ အဆိပ်ရှိတယ်မဟုတ်လား Amor ….


အဆိပ်ဆိုတာ လူတွေကြောက်တဲ့
လူတွေ လက်မခံတဲ့
လူကိုသေစေနိုင်တဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပေါ့ Amor ….


ဘယ်လောက်တောင် အနိုင်ရနိုင်ပါသလဲ
ဘယ်လောက်တောင် ရှုံးနှိမ့်နိုင်ပါသလဲ


ဟယ်လို Henri Amor
သင်အပြင်မှာ နေရဲပါသလား
အတွင်းမှာရော နေရဲပါသလား


ဘယ်နေရာကရော သင်ရဲ့ လုံခြုံမှုကို
သင်ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းထားနိုင်သလဲ
Amor …..
မင်းစိတ်တွေ ရှုပ်ထွေး နိုင်ပါတယ် …..
မင်းအတွေးတွေ ရွေးခြယ်နိုင်ပါတယ် …..
ဒါဟာ မင်းရဲ့ပြိုင်ပွဲကို စတင်တော့မှာမို့ …
မလိုအပ်ခြင်းထဲက အသီးကိုသတ်
အပွင့်ကိုသတ်
အရွက်ကိုသတ်
အရိုးကိုသတ်
အခေါက်ကိုသတ်
အနှစ်ကိုသတ်
အပင်ကိုသတ်
အမြစ်ကိုသတ်


အောင်ပွဲဆိုတာ
သန့်စင်စရာ မလိုအပ်တဲ့
လိပ်ပြာအတုတွေ ဆင်မြန်းထားတဲ့
ခြပ်ဝတ်တန်ဆာများနဲ့ စူးရှနေတဲ့
အသွားထက်ထက် စိတ်ကူးအိပ်မက်များ ပိုင်းခြားထားတဲ့
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပေါ့ Amor …..


ဟယ်လို Henri Amor
ကွေ့ကောက်နေတဲ့ လမ်းတွေ တစ်လျှောက်
အန္တရယ်ဖြစ်နိုင်တဲ့နှုန်းနဲ့ ရှည်လျှားလှတဲ့ မိုင်ပေါင်းများစွာ
ခရီးကြမ်းတွေ ဖြတ်ရင်း အသုံးမဝင်ဆုံး နေရာတစ်ခုကို
သွားမိမှာကြောက်နေပြီးလား Amor …..
ဒါဟာစောင့်စားရတဲ့ နေရာမျိူးပေါ့ …


သေသေချာချာ အသေးစိတ်ကြည့်ကြမယ်ဆိုရင်
အရာရာတိုင်းဟာ အပြစ်အနာစာတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့
ကွဲအက်ခြင်း ပိုင်ရှင်တွေပါပဲ Amor …..


တစ်ဘဝလုံး သတိမရနိုင်တော့တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ဘေးမှာ
ကဗျာတွေနေ့စဉ်တိုင်းရွတ်ဆိုနေခြင်းက 
မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်နိုးကြားစေတယ်ဆိုတာ 
ဟုတ်ပါသလား Amor …..
အဲ့ဒါက ဟုတ်သလား မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာကိုလဲ
စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းပါပဲ Henri Amor …


ဟယ်လို Henri Amor
ငါက မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်မဟုတ်ပဲနဲ့
ဘာလို့ဒါတွေပြောနေသလဲလို့မေးနေတာလား Amor …..
ကံတရားက ဖိနပ်မပါပဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေလွင့်နေခဲ့တယ် …
သူမေ့ကျန်ခဲ့တဲ့ ဖိနပ်ကလေးကို ငါ့ဧည့်ခန်းထဲက နေပြန်လာစီးသွားခြင်းဟာ
ငါတို့ မိသားစုဝင်တွေပဲဆိုတာကို ဖေါ်ပြနေတာပေါ့ Amor …..


ဟယ်လို Henri Amor
မကြားနိုင်တဲ့အရပ်ဆီက ထောင့်ချိုးမျိူးဆိုတာ
သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ အရိပ်တွေပါပဲ Amor …..


Henri ….. လူတိုင်းက ဘာလို့
ဇာတ်သိမ်းလှလှကလေး ဖြစ်ချင်ကြတာလဲ ……
ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့လား
အင်ဂျင်နီယာဖြစ်ဖို့လား
အိုင်တီပညာရှင်ဖြစ်ဖို့လား
အဆိုတော်ဖြစ်ဖို့လား


မင်းဆိုရင်ရော Henri …..
အဆိုတော် မယားလုပ်မလား
အိုင်တီပညာရှင်ရဲ့ မယားလုပ်မလား
အင်ဂျင်နီယာ မယားလုပ်မလား
ဆရာဝန် မယားလုပ်မလား


ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး Henri …..
စကားလှအောင် လျှောက်သုံးနေတဲ့
ခေတ်ပျက် ဘမ်းစကားကြီးမဟုတ်လား


Henri ….. ငါတို့သောက်ခဲ့တဲ့ ဆေးတွေထဲမှာ
ငါတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးတွေရှိတယ်
Henri ….. ငါတို့ ပြောက်ခဲ့တဲ့ အရာတွေထဲမှာ
ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းတွေရှိတယ်
ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ကမ်းခြေမှာ ငါတို့ခြေရာတွေ
ရပ်စောင့်နေကြတာ ဘယ်လောက်တောင်ကြာခဲ့ပြီလဲ Henri …..



nelay












Friday, May 29, 2009

မိုးသံလေသံ နှလုံးသားမပါတဲ့ တေးသံ



ရှိနေသေးတယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ အငွေ့ဖြစ်သွားတဲ့ စိတ်တွေ
ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့မှ ထိန်းချုပ်ဖို့မလိုဘူး ...
မျက်လုံးတွေမှာ နားပါတယ် ... ...
အသက်ရှုသံတွေက အရသာခံတတ်တယ် ... ...
နှလုံးသားတွေကတော့ အသိဉာဏ်မရှိကြပါဘူး ... ...
အသိဉာဏ်တွေကလဲ နှလုံးသားမရှိကြပါဘူး ... ...
မြက်ပင်တွေကို ပန်းပန်ပေးပါ လောက လေပြေ ...

အချိန်တွေကို ဒူးထောက်တွယ်ဖက်
ငါအသက်ဆက်ခဲ့တဲ့ ပင်လယ်မှာ ကမ်းမရှိဘူး ...
နားမရှိဘူး ... ကိုယ်ချင်းစာတရားမရှိဘူး ...
ငါကအကုန်(အကုန်) မျောထားတဲ့ စက္ကူ ခေါင်းတလား ...

လူ့လောကအကြောင်းကို မင်းဘယ်လောက်သိလို့လဲ ...
အဖြေရှာခဲ့တဲ့ အတွေးမှာ ငါသိသလောက်
လူ့လောက က ငါ့ကိုမသိခဲ့ဘူး ...
သင်္ချာဆရာမခေါ်ပေးပါ အပေါင်းအနှုတ်မတတ်လို့ လူမလုပ်ရတော့ဘူး ...
ငါ့ကိုယ်ငါပြန်စားထားတယ် အကြွင်းက သုည ...
ဖြတ်ပိုင်းလေတော့ ပြပါ ... ငါကျေနပ်ပါတယ်
ငါလိုက်ကပ်မိတာ အပြည့်ကိန်းတွေမှဟုတ်ပါရဲ့လား ...
သူတို့က ကိန်းအလိမ်တွေပဲ ...

ငါမလိုပဲဆက်သွားလို့ရတဲ့ သံလမ်းတွေမှာ ငါဟာအေးစက် ... ...
မျက်ရည်ခံတဲ့ ချိန်ခွင်လျှာတဖက်မှာ နှလုံးသားမပါဘူး ...
ငွေသံတွေနဲ့ ဂုဏ်မာန်တွေထန်လို့ လူလုပ်ရမဲ့အကြောင်းတွေ ကြိုးပြတ် ...
ငါဟာ မတ်တပ်လဲ သေတတ်တဲ့ သစ်ပင်ပါ ...
တပန်းကန်လုံးကုန်မှ အရိုးအရင်းပစ်ကျွေးတဲ့ သုခချမ်းသာ ...
ငါ့မှာ အမြှီးမပါတာတော့ သေချာတယ် ... ။

သေချာပါပြီး ဒီမျဉ်းနှစ်ကြောင်းကကွေးနေတ ာ
တနေ့နေ့တော့ ခြည်မိမှာပဲ ... ငါပျောက်နေတဲ့အစကိုတွေ့ပြီ ...
မင်္ဂလာရှိသော နေ့ပါ ...
... မိုးသံလေသံ နှလုံးသားမပါတဲ့ တေးသံ ...



nelay





ငါး လ ပိုင်း Ver:29



လေယာဉ်ပျံတွေ ကို ခြေရာကောက်ဖို့
ရေဒါ တွေ ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ကြရင်
ဘာလို့ နှလုံးသားကို ခြေရာကောက်ဖို့
စိတ်တွေကို မတီထွင် နိုင်ကြတာလဲ
အလွမ်းဆိုတာ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ဆိုရင်
မြေဖို့ထားတဲ့ အောက်မှာ နှလုံးသားတွေ
ဘယ်လောက်ကျယ်လောင်နေမလဲ
လူတွေဟာ နာရေး သတင်းတွေကို
အခုထိ ခုန်မင် တက်မက်နေတုန်းပါပဲ
သူမ အိပ်မက်ထဲက ကဗျာတချို့ကိုတော့
ငါ အခု ထိ စာ မဆို နိုင်သေးပါဘူး
ပန်းပွင့်တွေ နားမှာ
ငါက ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်တွေ မှုတ်ထုတ်ပေမဲ့
သူတို့တွေက အခုထိ
ငါ့အတွက် အောက်ဆီဂျင်တွေ ထုတ်ပေးနေတုန်းပါပဲ
အစီအစဉ်တွေဟာ အကြောင်းအရာတွေပေါ်မှာ
တစ်ခါမှ မလွဲချော်ခဲ့တဲ့ လင်းသန့်လွန်း မြင်ကွင်းတွေ
လေယာဉ်ပျံတွေ ငါ့အရှေ့က ခဏခဏတက်တက်သွားတာ
သိပ်မကောင်းတဲ့ ခဲဖျက် နဲ့ မဲညစ်ညစ် ဖျက်လိုက်တာပဲ
မိုးတွင်း ဟာ ငါးမတွေ့တဲ့ကာလကိုပဲ
အဖန်တလဲလဲ အထူးပြုနေတော့တယ်
ကွန်ပြူတာထဲက အသံအတိုးအချဲ့ ခလုတ်ပေါ်မှာ
သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဗွေရာတွေရှိတယ်
ဖြစ်နိုင်ရင် ငွေကုန်ကြေးကျ သိပ်များတဲ့
လူ့ဘဝကြီးကို ပြန်အမ်းလိုက်ချင်ပါတယ်



nelay





Wednesday, May 20, 2009

မြင်ကွင်းလူယောက်



ကောင်းကင်ရဲ့ ဘာသာဗေဒမှာ
ပျံမရ သန်းမရ
စာရေးလိုက်တယ်
မိုးတိမ်
 

ဘုရားရှိခိုးဖို့နဲ့
ထမင်းစားဖို့
လက်တွေ လှိုင်းဘာသာစကား
သင်       ကြား      နေတယ်



ပါးစပ်ထဲကမြွေကို              ခေါက်    သိမ်း
အစုလိုက်အပြုံလိုက်    စိမ်း              သွားတဲ့
လူဘာသာစကားကို
ပျက်ရယ်ပြုခြင်းနဲ့မျိုချ
မသေချာခြင်းတွေ                          သွားပြီ
.
.           ကျ
.
ကြွေ



အရှေ့ဥယျာဉ်ထဲမှာ
မြောက်အရပ်က
ပန်းပျိုးအလင်္ကာနဲ့            မျက်နှာတွေ
ရှည်လာတဲ့
တယောအိုထိုးပြီး
ရေ        ကြွေး     နေပုံက
…                        ….
   ……                …..
          … ဟူး …



ဇီဇဝါညဦးမှာ ပန်းဘာသာစကားနဲ့
နှလုံးသား            အသက်အိုပေါ်က
မြက်ပျိုတို့ရေ …
ဘာသာဂီတနဲ့
ဝိဉာဉ်ကို
ချွတ်
ချ
အမြစ်တွေလှုပ်     မရ        ရုန်းမရ



ရေခေါင်              မိုးအောက်
အမြစ်တွေခြောက်
သုံးယံပြောက်တဲ့ နေ
လက်ချောင်း        အရှည်များနဲ့
အပွင့်ပျိုးတဲ့                     မျက်နှာတွေ
   ငါ့အမြစ်တွေကို
... မထိနဲ့ … မထိနဲ့ …



စုန်းသာသာနဲ့      တိမ်တွေ             က
ရေတွေ   ……ရွာလာတိုင်း…….    ရေတွေ
မျက်ရည်             အစွယ်ကျိုး



လွတ်သွားတဲ့လေဖြစ်တည်မှုမှာ         ။၁
အမြစ်တွေရေဝသွားပြီ        ။၂
ယုံတမ်းစကားထဲက နံရံကပ်စက္ကူတွေ ။၃
သုံးမရတော့ဘူး                ။၄
ရေအိုင်သွားတဲ့ အမြစ်တွေပုတ်          ။၅
အလွတ်ကျက်မှတ်ထားသလိုတော့မဟုတ်ဘူး               ။၆



ကစားစရာအရုပ်တွေနဲ့
မျက်နှာခြစ်ရထွေးပိုက်
အလွမ်းမရှိတဲ့
ခေတ်မိုက်ထဲမှာ
အနက်ရောင်        ဘာသာစကားနဲ့
လူတစ်ယောက်
အနီရောင်ရောဂါနဲ့
ခြောက်ခြားမှုတွေ ဖန်းဆင်း
ပျိုးသောက်
ကမ်းနဖူးတွေပြောက်… ။



nelay