နတ်သား .............. သို့

ဟိုး ... ရှေးရှေးတုန်းက .. ။
အနီရောင် နတ်သားတစ်ပါး
နတ်သက်ကြွေတဲ့ ပုံပြင် ၊ ပြောပြခဲ့ဖူးတယ် ။


သူက ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်ဆီကနေ

ကြွေဆင်းလာတဲ့ နတ်သား ။

အနီရောင် နတ်သား ။

အင်္ကျ ီဖို့ရို့ဖားရား ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီ ခပ်စုတ်စုတ် ။
ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံး အမြဲလွယ် လို့ ။
ဒါတွေက သူ့ရဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ ဖြစ်တယ် ။


သောက်ပွဲသဘင် ကျင်းပပြီးရင်
ကဗျာရွတ်တယ် ။

မူးလာရင် မိန်းမ မကောင်းကြောင်း ပြောတယ် ။
အဲ့ဒီထက် ပိုမူးသွားရင်
သူ ချစ်ရတဲ့ မိန်းမ ကောင်းကြောင်း ပြောတယ် ။
သူ့မကောင်းကြောင်း သူ ပြန်ပြောတယ် ။
ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကြောင်း သူ ပြန်ပြောတယ် ။
ခေါင်းအုံးထက်က သွေးစက်တွေအကြောင်းပြောတယ် ။
အဝါရောင် ပိတောက်လမ်းလေးအကြောင်းပြော
တယ် ။


လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ရင်း စကားလုံးတွေ ငှဲ့သောက်တတ်တဲ့
နတ်သား က ၊ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ဒဿနတွေ
မှုတ်ထုတ်တတ်ပြန်ရော ။
ကျေးဇူးတရားကို ငရဲတစ်ပါးလို ကြောက်ရွံတတ်တဲ့
နတ်သားက ၊ ကဗျာတွေကို
လိုက်ပြုံးပြတတ်ပြန်ရော ။


တစ်ခါတစ်လေကျ ၊ သူ့ ဗိမာန်တော်မှာ
ရှုပ်ပွနေတတ်တဲ့ အမှိုက်တွေအကြောင်း
စိတ်လိုလက်ရ ရှင်းပြတတ်တယ် ။
ကျွန်တော်တို့ကလည်း ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ပဲ
သူ့ အမှိုက်တွေကို ကန်ထုတ်ပစ်တတ်တယ် ။


ကဗျာဆရာ နတ်သားက ၊ ကဗျာဆရာ မပီသစွာပဲ
ဖက်ကြမ်း မသောက်တတ်ပြန်ဘူး ။
( နတ်ပြည်မှာ ဖက်ကြမ်း မရှိလို့ နေမယ် )
တစ်ဘူးသုံးရာတန် စီးကရက်ကိုတော့
ခုံမင်စွာ ရှိုက်ဖွာနေတတ်တယ် ။


တစ်ခါတစ်ခါ ကားလမ်းဘေးမှာ အရက်ထိုင်သောက်တယ် ။
တစ်ခါတစ်ခါ ကတ္တရာလမ်းပေါ် ပက်လက်လှန်အိပ်တယ် ။
တစ်ခါတစ်ခါ သီချင်း အော်ဆိုတတ်တယ် ။
တစ်ခါတစ်ခါ အတင်း အော်ငိုတတ်တယ် ။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နတ်သားက ၊ တစ်ခါတစ်ခါကျရင်
ပန်း ပန် ပေး တတ် သေး တယ် ။


နတ်သား ရေ ။
ရင်ဘတ်ချင်း တူလို့ လမ်းတွေ လျှောက်ခဲ့ကြပြီးပြီပဲ ။
ဖိနပ်တွေ ချွတ် ။
ခေါင်းပေါ် လက်တင်ပြီး ဆက်လျှောက်ကြမယ် ။


( ကိုနီလေးအတွက် အမှတ်တရ မွေးနေ့လက်ဆောင် )


လေးစားစွာဖြင့်
ဆူးခက်မင်း