ရာဇဂြိုလ် ဆိုင်းဘုတ်ရှေ့မှာ ခွေးဟောင်နေတယ်

မင်းကိုးကွယ်တဲ့ဘုရားပုံဆွဲကြိုးကလေးကို

မင့်ရင်ညွှန့်ကြားအမြတ်တနိုးဆွဲထားတဲ့

မိန်းမက

ငါ့နာမည်ကိုကြားဖူးနားဝတွေထဲလိုက်မေးနေတယ်

မင်းတို့အသိုင်းအဝိုင်းထဲက

ကြားဖူးနားဝနာမည်တွေထဲ

ငါပါမလာအောင်

ငါရွေးလျှောက်တဲ့လမ်းက

လူနည်းလွန်းတယ်

ဒါမို့

မင်းတို့ကြားဖူးနားဝတွေလဲ

ငါ့လမ်းမှာမရှိဘူး

တိတ်ဆိတ်တဲ့အသံတွေက

ဆူညံလွန်းလို့

ငါ့မှာဂီတဖြစ်ရတယ်

အသံမကြားရတာကြာလွန်းလို့

လိုက်ရှာနေလဲ

အသံကကိုယ့်ဆီပြန်လာမယ်

ထင်နေကြတုန်းပဲလား

ဘယ်တော့မှပြန်မလာတဲ့အသံကို

မင်းတို့အသိုင်းအဝိုင်းက

ကြိုးအစုံနဲ့တီးနေကြပြန်တယ်

ငါမမြင်ပေမယ့်

ငါ့ဆီလာတဲ့လေထဲမှာ

ဗလာကျင်းတဲ့ခံစားမှုအငွေ့အသက်ပဲ

ငါရှုရှိုက်လိုက်မိတယ်

ဖြစ်တည်ခြင်းဟာနှောင့်နှေးလွန်းလို့

လိပ်ပြာဘဝကိုပြောင်းပြီး

ပန်းချီကားထဲအပြီးအပိုင်ဝင်အိပ်နေလိုက်တယ်

အခန်းသုညကနေ

နောက်တစ်ခန်းကူးလဲ

မင်းကြားဖူးနားဝငါ့နာမည်က

အခန်းထဲကိုဘယ်တော့မှမဝင်ခဲ့ဘူး

မင်းရင်ညွှန့်ပေါ်ကဘုရားပုံဆွဲကြိုးမှာရော

ငါ့နာမည်ထိုးထားသေးလား

nelay

ကျမ က နှမ်းဆီ ပါ မောင်

မြေကြီးပေါ်ကို ကုန်းရုံးပြီးတက်လာတော့

သူတို့လက်တွေထဲမှာ အသီးတွေပါလာတယ်

သူတို့အသီးတွေဟာ သူတို့ကိုစိုက်ပျိုးတဲ့သူတွေအတွက်

ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ လှပသပ်ရပ်ထိုက်တန်တဲ့ ဝဋ်ကြွေးတွေပါတဲ့

သူ့အဖေက နှမ်းခင်း ကိုစိုက်တယ်

သူ့အမေက နှမ်းခင်း ကိုရေလောင်းတယ်

သူ့အစ်ကိုကြီးက နှမ်းစေ့တွေအခြောက်လှမ်းတယ်

သူ့ညီမလေးကတော့ နှမ်းစေ့တွေ ပြာသတဲ့

သူ့မောင်လတ်ကတော့ နှမ်းဆီထုတ်တယ်လေ

သူ့မောင်ငယ်ကတော့ နှမ်းဖြူးပေးတယ်

သူမကတော့ နှမ်းဆီ ရောင်းတယ်လေ

ထုံးစံအတိုင်း ၄ ကြောင်းမြောက်ကို ပြန်ကောက်ရရင်

ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ သူတို့ဝမ်းတွေ လှလှပပ ဝလင်ခဲ့တဲ့ နှမ်း

အဲ့ဒီ့ နှမ်းကို သူမက ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူးတဲ့

ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သူတောင် တစ်ခါ တစ်ခါ နှမ်းဆီ လို့ပြောသတဲ့

သူမရောင်းခဲ့တဲ့ အရာကို သူမ ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့

သူ့ဘ၀ သူမမေ့အောင် ခေါ်ဝေါ်သတဲ့လေ

မြူတွေရှင်းလင်းတဲ့ ညနေခင်းမှာ

အဝေးက ငှက်ကလေးတွေ အိပ်တန်းတက်လို့အော်နေတဲ့အသံနဲ့အတူ

သူမရောင်းနေကြ နှမ်းဆီ ဆိုင်ကလေး သိမ်းလို့ အိမ်ပြန်လာချိန်

ကြည်နူးလှပနေတဲ့ ဖုန်တွေဝေ့နေတဲ့ လမ်းချိုးကလေးတစ်နေရာမှာ

ကျမ …….. မောင် နဲ့ ဝင်ဆောင့် (ဝါ) ဝင်တိုက်မိ ခဲ့လေရဲ့။

nelay

ကောင်းကင် အနီ

တိတ်ဆိတ်တဲ့ မျက်နှာမှာ

အရေပြားမပါတဲ့ အပြုံးကိုတွေ့ရတယ်

ကလေးတစ်ယောက်က အား လို့အော်နေတာ

ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့

သူရူးတစ်ယောက်ရဲ့တေးသွားကိုတွေ့ရတယ်

စိတ္တဇဟာ ခိုင်မာလာတော့

ပန်းတွေဟာ Time Lapse နဲ့ပွင့်လာတယ်

အခွံထဲက နာမ်တွေဆွဲထုတ်လိုက်တော့

အမှောင်ထဲမှာ အိမ်တွေပဲ တွေ့ရတယ်

သူတို့တွေပြောပြောနေတဲ့ စကားတွေဟာ

အနာဂတ် အနာထုတ်ကုန်တွေပဲဖြစ်ကြတယ်

မျက်လုံးကို အကျယ်ကြီးမှိတ်ထားပေမယ့်

ငါ့ကိုယ်ငါ ကျိန်းစပ်အောင်တွေ့နေရတယ်

ရေတွေရဲ့အဖျားဟာကျဉ်းမြောင်းသေးသွယ်သလောက်

လှိုင်းတွေရဲ့ ဒဏ်ရာဟာ ပြင်းထန်မောက်မာလွန်းတယ်

မရှိတော့ဘူးအထင်နဲ့ ထွက်သွားပေမယ့်

တကယ်တော့ကမ္ဘာတည်သ၍ ရှိနေတယ်

ကမ္ဘာမတည်ရင်လဲ ရှိနေအုံးမယ်

ရှု့မျှော်ခင်းတွေ လှပဆန်းကြယ်သလောက်

ရထားပေါ်မှာ အိမ်သာတံခါးမဖွင့်တတ်တဲ့ လူကိုတွေ့တော့

ငါ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ မင်းကိုလွမ်းလာတယ်

အမြစ်တွေခိုင်မာလာတော့

ကျောက်ဆောင်တွေ ပြိုပျက်ကုန်တယ်

သစ်သီးအကောင်းတွေအတွက်

သစ်သီးအပုပ်တွေ လှလှပပ ပုပ်ပေးရတယ်

ဂျူပီတာမှာ လိုက်ရှာတယ်

စေတန်မှာ လိုက်ရှာတယ်

မာကျူရီမှာ လိုက်ရှာတယ်

နက္ခတ် ထဲမှာမပါတဲ့

ကမ္ဘာပေါ်မှာ မေ့မျောခြင်းနဲ့လိုက်ရှာတယ်

ဒုက္ခိတဟာခိုင်မာလာတော့

ရယ်သံတွေပိုကျယ်လာပြီး

ငိုသံတွေခမ်းကုန်ကြတယ်

ငါ့သား ငါ့တိတ်ဆိတ်ခြင်းကိုမြင်ရပြီလား

ပခုံးပေါ်တင်ထားတဲ့လက်တွေဖယ်ပြီး

မဆုံးသောလမ်းကိုလျှောက်တော့မယ်ပေါ့

နံရံတွေဟာဘယ်ဘဝကရေစက်ကြောင့်

အသံတွေကိုပြန်လွှင့်နိုင်ကြတာလဲ

နားကွဲမတတ်အော်ခဲ့တဲ့ အသံတွေ

တစ်စက်ကလေးတောင် မအက်ခဲ့ရပါပဲ

ကောင်းကင်ဟာ နီ ခဲ့တယ်

nelay

စိတ်သံခွာ

သပ်သပ်ရပ်ရပ်စီရီထားတဲ့ နားများကို ငေးကြည့်ရင်း
မျက်နှာပေါ်က အလွှာတု ကိုခွာမိတယ်
ရုပ်များဟာ ငါ့တိတ်ဆိတ်တဲ့ မျက်လုံးတွေထဲ ယိုယွင်းလို့
စကားသံဟာ ငါ့ရုပ်ကိုမြင်တော့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်
ပရိတ်ရေတွေ ပလုပ်ကျင်းထုတ်လိုက်မှ ရောဂါဟာ ထခုန်တယ်
မှော်ဝန်းမှာ အသံကုန်သွားတဲ့ ဝိဉာဉ်တွေ အတိတ်မြစ်ထဲ သောင်းထွန်းလို့
ငါ့လှေဦးမှာ ခွစီးထားတဲ့ အရိပ်တွေကြောင့် ငါ့မြင်ကွင်းတွေ တိမ်ကွယ်လို့မှိုင်းညှို့
အခြားတစ်ဖက်မှာ ပျော်မြူးနေတဲ့ လူ့သတ္တဝါ ဆိုင်းဗုံတွေ
ငါ့မြစ်ရေကိုလှိုင်းထန်လို့ အတွင်းသဏ္ဍာန်ကိုများပြောင်းချင်ကြသလား
စိတ်ကူးထဲမှာ စည်းချထားတဲ့အသိဉာဏ်နဲ့ ငါ့ဖြစ်တည်ခြင်းကိုဖျောက်ပြစ်ကြသလား
မသေနိုင်တော့တဲ့ ကြယ်စုတွေထဲ နားတွေ ရုပ်တွေ မျက်နှာတွေနဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်တွေ
နာမ်တွေ မကုန်နိုင်တော့တဲ့ ကြယ်စင်အခန်းအနားတွေရဲ့ အဝေးမှာ
ငါ့ကိုယ်ငါ မှုတ်ထုတ်လိုက်လို့မှ ငါမထွက်လာတဲ့ အသက်ငွေ့အိမ်ထဲ
သန့်သန့်ရှင်းရှင်း မုသားတွေ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် လိပ်ထားရတယ်
အိပ်မက်က လန့်နိုးဖို့ ကြိုးစားတိုင်း အိပ်မက်တွေဆွဲယူထားလို့
ငါ့ဘဝအိပ်စက်ခြင်းထဲမှာ ငါကပိတ်ကားပေါ်ပြေးတက်လာတဲ့ မီးစကလေးပါပဲ
ငါ့အိပ်မက်တွေနဲ့ ငါမီးလောင် ငါ့အိပ်စက်ခြင်းတွေ ငါမီးလောင် ငါ့အိပ်ယာထဲမှာ ငါမီးလောင်
ခွာသံပြင်းပြင်းနဲ့ ဘလောင်ဆန်နေတဲ့ ရုပ်ရောနာမ်ရော တည်ငြိမ်တဲ့ အသံနဲ့
အဖြူရောင်အဆိပ်သင့်ဇီဇဝါပွင့်ချပ်တွေ ငါ့ကိုယ်ပေါ်က ကြွေကျနေကြတယ်
နဖူးပေါ်မှာ ပြက်လုံးတွေတင်ပြီး ဆံပင်တွေရှည်လာတဲ့ ဘဝတည်ဆောက်မှုပုံသဏ္ဍာန်
မာဃကျမ်းစာထဲက လူ့သတ္တဝါ တီးလုံးကို ရေရှည်ခံဖို့ ထုတ်ပိုးမှုပုံသဏ္ဍာန်
သူလည်းမဟုတ် ငါလဲမဟုတ် စိတ်မာယာတွေ စာချုပ်ချုပ်ကြတဲ့ နောင်တပုံသဏ္ဍာန်
ဒါတွေမြင်နေရတဲ့ ငါ့ဦးခေါင်းအထက်က အသံနဲ့ ငါ့မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို
ဘယ်ပင်လယ် ဘယ်နံရံ ဘယ်သဏ္ဍာန်နဲ့ အပ်ထားချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေလဲ
အနာဂတ်က လူ့အမဲရောင်တွေ မမြင် မကြား မနာခင် စိတ်သံခွာကို
အတွင်းသားထဲ ဆူဆူညံအောင် တီးခတ်ထားလိုက်တယ်

nelay

နိုဝင်ဘာ တေမိ

အဆိပ်သင့်နေတဲ့ မြေပေါ်က
မောင်းနေတဲ့ရထားကို လ ကမ္ဘာပေါ်မှာရပ်ထား


အဲဒီ့မှာလူကြုံတင်ခဲ့တဲ့ မျက်ရည်တွေ
ဇီဇဝါပွင့်နဲ့ရောပြီးအခင်းလိုက်ကိုပွင့်ထား


နွေးထွေးတဲ့အမုန်းတွေနဲ့
ကြီးကြီးတက်ချစ်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေဖြုန်းပြီး
နိုဝင်ဘာနဲ့မဆန့်တော့တဲ့ ရင်ဘူတာကိုလဲဖွင့်ထား


မျက်ခုံးပေါ်မှာ အနက်တွေသာဆိုးမထားဘူးဆိုရင်
လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲပြီး ကမ္ဘာ့အတွင်းသားထဲက
အနီလွှာကိုဖောက်ထုတ်လာခဲ့မယ် ဆိုထား


ပြာမှုံထဲက ရထားဟာ မိုင်ကုန်တင်လို့
ပြာပုံထဲမှာပဲ တရကြမ်းမှောင်းနှင်ထား


ဓာတုဗေဒနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ခန္ဓာပေါ်မှာ
မေတ္တာအတုတွေဝယ်ပြီး
စိတ်သစ္စာနဲ့ မောင်းနှင်ထား


သံယောဇဉ်ယက်လုပ်ထားတဲ့စကားနဲ့
ဘယ်ဂြိုလ်ကမ္ဘာပေါ်ကအမုန်းတရားကို
အတ္တရဲ့အူတိုင်တည့်တည့်မှာပဲငြင်းထားခုံထား


ပြသထားတဲ့ဇာတ်လမ်းတွေကုန်တော့
လာလာဟပ်တဲ့ အပူတွေထဲအဲဒီ့အပူနဲ့အပူကို
မိုင်ပေါင်းသောင်းချီအောင်ရှည်ထား


အေးချမ်းသာယာမှုနဲ့သိမ်မွေ့နူးညံ့မှုတွေ
စာရေးဆရာလွယ်အိတ်ထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ
ဘူတာရုံကြီးပိတ်ချိန်ရောက်ရောက်လာတဲ့ရထား


ပြောစရာတွေကုန်တော့တူးစရာတွေလိုက်ရှာ
အပိုင်းအစတွေကြားမှာ မင်္ဂလာတီးလုံးနဲ့
ရီဝေေ၀အမုန်းတွေစားသုံးပြီး
အသံတိတ်ပျက်လုံးကိုပဲအကြိမ်ကြိမ်ရစ်မူးထား

nelay

အလွမ်းမင်ရုပ်

အိမ်ကိုပြန်ရောက်တော့

CHARLES & KEITH ကို

ခရမ်းရင့်ရောင်

အလွမ်း ကော်ဇောပါ်မှာတွေ့တယ်

အိမ်အသားပေါ်က

ဘယ်တော့မှမပျယ်တဲ့

အနီရောင် အလွမ်း မင်ကို

စိတ်နဲ့နာမ် ရောပြီးထိုးထား

ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်တော့

အဖြူရောင်ဂါဝန်လေးက

အနက်ရောင် ရေဗုံးလေးထဲ

အပြာရောင်ဆပ်ပြာရည်နဲ့

အနှစ်ခံထားရတာတွေ့တယ်

အိမ်အသားပေါ်က

ဘယ်တော့မှမပျယ်တဲ့

အနီရောင် အလွမ်း မင်ကို

စိတ်နဲ့နာမ် ရောပြီးထိုးထား

ကြမ်းပြင်ပေါ်ကိုခြေချမိလိုက်တော့

ပန်းနုရောင်ခြေဖဝါးနုနုကလေးရဲ့

ခြေနွေးငွေ့လေးတွေ အသက်ငင်နေတဲ့

အအေးဓါတ်ကို ရှိန်းခနဲ ခံစားလိုက်ရတယ်

အိမ်အသားပေါ်က

ဘယ်တော့မှမပျယ်တဲ့

အနီရောင် အလွမ်း မင်ကို

စိတ်နဲ့နာမ် ရောပြီးထိုးထား

ရေဗူးအဖုံးကို ဖွင့်ပြီးသောက်လိုက်တော့

အသက်ဓါတ်မပါ ဇီဝဖြစ်စဉ်အားနည်းနေတဲ့

အရသာမကြည်လင်မှုမျိုးနဲ့

အနီရောင် အူကြောတစ်လျှောက်

ပူပြီးဆင်းသွားလိုက်ပုံများ

အိမ်အသားပေါ်က

ဘယ်တော့မှမပျယ်တဲ့

အနီရောင် အလွမ်း မင်ကို

စိတ်နဲ့နာမ် ရောပြီးထိုးထားရတယ်

မျက်မမြင်တစ်ယောက်ရဲ့တံခါးခေါက်သံနဲ့

ဂဏာမငြိမ်တဲ့ နာမ်ကျောရိုးတစ်လျှောက်က

ဖြတ်သွားဖြတ်လာလုပ်နေတဲ့ အလွမ်းစိတ်ကို

ဘယ်လှောင်အိမ်နဲ့မှထည့်လှောင်မရလို့

အော်သံအကြီးကြီးနဲ့အသက်ထွက် ရီခဲ့တယ်

စိတ်နဲ့နာမ် ရောပြီးထိုးထား

အနီရောင် အလွမ်း မင်ကို

ဘယ်တော့မှမပျယ်တဲ့

အိမ်အသားပေါ်မှာ

nelay

အောက်တိုဘာရွာထဲက လူမှုရေး

နလပိန်းတုန်းတွေ ယူသောက်သွားတဲ့ သောက်တော်ရေထဲမှာ

သူတို့ ပိုးလောက်လန်းတစ်ရွာလုံး ဟိုခုန်ဒီခုန် ဟိုတွန့်ဒီတွန့်

ဘုရားဘေးက ပန်းတွေလှလှလာတော့ သူတို့ ထိုးထားတဲ့အိုးတွေထဲ

သူတို့ အမြစ်တွေနဲ့ သူတို့သဒ္ဒါတရားတွေ ပုတ်လို့ သိုးလို့ အနံ့ထွက်

နေကာမျက်မှန်အမဲရောင်နဲ့ မှ ကောင်းမွန်သော သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းထဲ

စိတ်ကျရောဂါကို လက်မခံထားတဲ့ သိပ်တော် သိပ်တတ် အယူဝါဒ ဂေါင်းကို

သူ့ ဂေါင်းက ပိုကျယ်တယ် ငါ့ ဂေါင်းက ပိုကျယ်တယ် အချင်းဝက်ချင်းတိုင်းလို့မကုန်

မျက်နှာ မက်နေတဲ့ ဘုံမှာ တစ်ခြမ်းဘဲ့ လကို Branded ရွာထဲကနေ

neckties စည်းထားတဲ့ ဝါးလုံးဂေါင်းနဲ့ ပြူးပြီးကြည့် ပြဲပြီးကြည့်

ကြော်ငြာသာ မပါရင်တော့ ဒီကမ္ဘာမှာ ဘုရားတောင် ပွင့်မရတော့ဘူးဆိုပြီး

သူတို့ရွာထဲ အမေတွေခြေခြင်းလိမ်ပြီး သမီးဒွေကို စာရွက်တွေပေါ်တင်ပြီးဖူးဖူးမှုတ်ထား

သူတောင်းစားတွေကတော့ တီဗီအပြားလေးတွေနဲ့ ဝေးရာမှာပဲ တောင်းရမ်း

သူတောင်းစားကြီးတွေကတော့ တီဗီအပြားကြီးတွေထဲ ဝင်ဝင်ပြီးတောင်းရမ်း

သူတို့ရွာကအမျိုးတွေများ ပါရင် လက်ညှိုးကလေးထိုးပြီး လက်မကလေးထောင်ပြီး

သူ့အမေလင်ငယ်သွားတဲ့ လေသံနဲ့ congratulations သေးသေးလေးတွေလုပ်

မဟာဘုတ်ထဲမှာမှ ဒီရာစုက မျောက်နတ်က္ခနဲ့ညိပြီး လျှာကောင်းတဲ့ရွာထဲလူတွေ

သင်းကွတ်ထားတဲ့ နွားကြီးကိုပြပြပြီး တစ်ခန်းတစ်နား အောင်မြင်လာတဲ့ရာစု

ရွာထိပ်ကညောင်ပင်ကြီးမှာ မိန်းမပျက်နဲ့ မိန်းမကောင်းကို ခွဲခြားမရတော့လို့

နတ်စင်ဆောက်ပြီး စောက်ကျင့်ပျက်ယောက်ကျားတွေကို ပူဇော်ထားလို့မကုန်

ဒုတ်တွေကုန်သွားပြီးဆိုတော့ ရေလောင်းအိမ်သာတွေဆောက်ရမယ်ဆိုပြီး

သူတို့ အိမ်သာကျင်းတူးရင်း ဘုရားဖြစ်ဖို့ဆုတောင်းရင်း

nelay

မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

သားအတ္တကို သားထုပ်

မေမေ့ကို အဟုတ် ခံပြောခဲ့ မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

သားအပြစ်ကို သားမခံ

မေမေ့ကို အပြစ်လုပ်

မကောင်းသားပါ မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

သားအပျော်ကို သားမော်

မေမေငို မှ သားပျော်တဲ့

ငကန်းကောင်ပါ မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

ဟင်းမကောင်းတိုင်း ရန်လုပ်

ပန်းကန်ဆေးဖို့ စားတာမဟုတ်

မေမေ့ ချွေးတွေ ပုတ်တော့မှ

သားအဟာရ အဆိပ်သင့်ခဲ့ပြီ မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

အိမ်ပြန်ဖို့ကို သားမေ့

မေမေ့မျှော်တဲ့ စက္ကန့်သံတွေ

သားချိုးပစ်ခဲ့ မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

သားခလုတ်ထိလို့ မတ

နာရကောင်းမှန်း မသိခဲ့

မေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

မေမေ့ မေတ္တာ ကိုသားမမြင်

သားခံယူချက်ကို

သားဘယ်တော့မှမပြင်ချင်တဲ့

သားလူမိုက်ပါမေမေ

တကယ်တော့ မေမေ

ဟိုး အဝေးဆီက ခေါ်သံကို

သားမကြားသလို ယောင်ဆောင်လို့

နှလုံးတွေကွဲအောင် အော် နေပါပြီ

မေမေ

nelay

ကျောင်းမှာ မသင်ခဲ့ရတဲ့ ပုံပြင်

ပြုတ်နေတဲ့ ပါးစပ်ကို ပြန်တပ်ပြီး လန်းနေတဲ့ အမြီးကို ပြန်ကုတ်ရတယ်
ဒါဟာ သောကြာနံမကင်းတဲ့ လူသုံးဦးရဲ့ ညနေခင်းပွဲတော်တစ်ခုပဲ
ရှင်းတာတွေကိုနားထောင်ချင်လွန်းလို့ ဟောပြောပွဲတကာလိုက်တက်နေတဲ့သူက
ကဗျာဖတ်ဖို့ စ လုံးတွေ ပါမလာခဲ့ဘူး ဒါဆို လက်ညှိုးကို နားထင်ပေါ်တေ့ပြီးပစ်ထည့်
ဘာသာရေးအသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ မလွတ်ကင်းသေးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို မနှုတ်လောက်တစ်ပေါင်း
အခေါင်းထဲရောက်မှ ငါတို့တွေ့ကြမယ် မျက်ရည်နဲ့ မျက်ခွက်ကို ကော်နက်ရှင်ကောင်းတိုင်းတင်
စာလုံးပေါင်းတွေ ပြင်ပြင်ပြီးမှ ကလေးတွေကို သင်ရမယ်တဲ့ ရောဂါကြီးကြီး ထမ်းထားပြီးမှ
အိပ်မက်ကြီးကြီးတွေ ချချရေးနေရတယ် လက်ဖျောက်တီးလိုက်တိုင်း ဂေါင်းထောင်လာတဲ့ နတ်မင်း
ဟောဒီ့ တလင်းပြင်မှာ ဘယ် လဒ မှရေမငတ်ဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖန်ဆင်းရှင်အထင်နဲ့
ရေမသောက် ရှုးမပေါက်ဘူးတဲ့ ကဲ ဘယ်လောက်များ လဒ တွေ အ ကြသလဲ
ပုံရိပ်ရောင်တွေကိုများ မှုံဝါးဝါးမြင်နေရရင်ဖြင့် အမြင်တွေမကြည်လင်ပဲ ငါတို့ဝေးသွားကြပါပြီးသတဲ့
ချွတ်ထားတဲ့ မျက်မှန်ကိုမှ အားမနာ ဇာတ်တူသားတွေပဲ စားနေတဲ့ စာသားတွေသူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရွှဲလို့နစ်လို့
ငါ့ကိုယ်ငါ ကဗျာရေးလို့ မရတော့ဘူးဆိုပြီး ဆက်အိပ်နေတာ ဘယ်ကလာတဲ့ ဝိဉာဉ်မှန်းမသိတသိက
မနက်အာရုဏ်ကြီး ရင်ဘတ်ကို ဖနောင့်နဲ့ ကန်ပြီးနှိုးတယ်လေ မြင်ဖူးနေတဲ့ ရာသီဥတုကြီးကိုပဲ
မြည်တွန်တောက်တီးပြီး ပြန်ထရတယ် ပညာရှင်ကြီးတွေရဲ့ နာမည်ကို မြန်မာအသံထွက်နဲ့
ကဗျာတွေထဲ ထည့်ထည့်ရေးနိုင်မှ လူထင်ကြီးမယ်ဆိုလဲ ငါက အိမ်သာ ဆက်တက်နေအုံးမှာပါပဲ
လူကြီးပီပီ ဖင်ပေါ့တယ် မီဒီယာ အသုံးအနှုန်းတွေထဲ အပေါ်ရည်စိမ်ထားတဲ့ အချပ်ပိုတိုင်းပါ
ပါပြီးရင်း ပါ ဗလာစာရွက်တွေ အကုန်သုံးလိုက်တာတောင် ရှေ့က စို့နေတဲ့ အတုံးက မဆင်းနိုင်ဘူး
ငှက်ပျောတုံးသာ ဆိုတယ် ရင့်လို့ထော်လို့ ငါတော့ ဒီကမ္ဘာပြီးရင်ဖြင့် လူဖြစ်ဖို့ကို အတော်စဉ်းစားရအုံးမယ်
အော် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရှေ့မှာ လာလာ ဖန်ဆင်းပြမနေပါနဲ့တော့ မင့် နှလုံးသားထဲက ကြည်လင်အေးမြခြင်းကို
ဘုရားမှာလှူ ဆွမ်းတော်ကပ် ပန်းတွေဆက်ပြီး လူ့ဖြစ်ခြင်းရဲ့ အနှစ်ကိုသာ အမေကိုဆပ် အဖေကိုဆပ်
လူ့မုန်းတီးရေးဝါဒ အလွန်က ခဏခဏခတ်နေတဲ့ အမြီးကို ဘယ်ဂီတအတွက် စည်းချက်လိုက်နေသလဲ

nelay