Pages

ပူစီဖေါင်း

ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လန့်နေတာလဲ ခင်ဗျား မှုတ်ထားတဲ့ လေ တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား...

Read More

ဇီဇဝါ ဝင်္ကပါ

တိမ်ဦးရင်ခွင် နံနက်မှာ အစီအစဉ်အသစ်နဲ့ မျက်နှာကျက်အစိုပေါ်မှာ လင်းနေတဲ့ကြယ်ကလေးရေ...

Read More

အပြုံး

မရှိ သုံး ကလေးတွေ မို့ အပြုံးတွေကို မုန်းနေအောင်...

Read More

သို့ ... ပန်းလိမ္မာ

နတ်ငယ်မရဲ့ နှင်းရီချိုအပြုံးဗီဇဟာ အမှောင်ညအိုကို လင်းဝေပစေတယ်။...

Read More

နရီအိပ်မက်

စမ်းကျသံကလေးပေါ်က ပန်းတွေကို ခွဲစိတ်ကြည့်ရင်...

Read More

အမုန်း

မသန့်စင်ခြင်းကိုချစ်တယ် သန့်စင်ခြင်းဟာမှောင်လွန်းလှလို့...

Read More

ပြာ

သက်စေ့အလွမ်းတွေနဲ့ မိုးပေါ်မှာဗလာစာအုပ်ချုပ်ပြ သူတို့တွေက တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ကျော်ချ...

Read More

ငါတော့ ဒီကောင် ပါရင် မကစားချင်ဘူး

ဒီကောင်က နိုင်မယ်ထင်တဲ့ ဖက်က အမြဲပါပါ ချင်နေတဲ့ ကောင်...

Read More

မြင်ကွင်း လူယောက်

နှလုံးသား အသက်အိုပေါ်က မြက်ပျိုတို့ရေ ...

Read More

သေချင်းဆိုးငှက်ပျောပင်

ဘုရားရှေ့မှာဆိုသေချင်းဆိုးကိုလက်အုပ်ချီရတယ်...

Read More

လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ ခြေထောက်များ

သန့်စင်မှုကို စိုက်သွင်း ကြမယ်ဆိုရင် စိတ်တွေ အပြိုင်းပြိုင်း ရွာချ လို့ မသေဆုံးနိုင်ဘူး...

Read More

မိုးရာသီ (မြန်မာသံစဉ်)

ဘာတွေ (နှမ်းတွေ နှမ်းတွေ) ဖြူးဖြူးပြီး သောက်ချင်ရတာလဲ...

Read More

စာ စားသုံးခြင်း

ငါ့ကိုလာချောင်းဖို့မကြိုးစားနဲ့ ရွံဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ပကတိကို ငါဖြစ်ခိုင်းလို့မရဘူး။...

Read More

မေဦးပေါက်တဲ့ စာကလေး

အိမ်ရှေ့အိမ်ဆီက ဇီးကွက်တို့ လင်မယားကို မွေးရာပါ အမှတ်အသားများနဲ့ အကြိုလွှတ်ရအုံးမယ်...

Read More

ရော့တိရော့ယဲ ပြဿနာ

ဟင်းလင်းပြင်ထဲက သံရုပ်ကို ဘာကြီးတွေထုတ်ထုတ်ပြီး ရာသီဥတုလုပ်နေကြတာလဲ...

Read More

ငါမျိုး ငါရိုး

အတွဲလိုက်ပါမယ် ဆိုတဲ့ အမျိုး သူ့အမေကလဲရိုး သူ့အဖေကလဲရိုး...

Read More

မြန်မာ့ရိုးရာ Zombie ဒေါ့ကူမန်ထရီ

ခါတိုင်းလိုပဲ သူ ထွေးထုတ်ပြီးသား အရာကိုကို ဆာလာရင် ပြန်စားတယ်...

Read More

ငါကမိသားစုကြည့်ရန် မသင့်တော်တဲ့ကောင်

နေဝင်ချိန်ရဲ့လက်တံများနဲ့ ငယ်ဘဝကို ထိစပ်မိလိုက်တိုင်း မတရားမှုတွေ အတင်းလိုက်ကြိုက်ခံနေရတဲ့ ကောင်...

Read More

ပုံပြင်ပေါ်မှာ ဇီဇဝါ

လက်ညှိုးထိုးပြီး ခြောက်လှန့်လို့များ ညောင်ညိုပင်အောက်က ကောက်ရိုးရုပ်တွေ ထကကြအုံးမလား...

Read More

ချော့ကလက် တွင်း

ပြန်ပြန်တိုက်မိခဲ့တဲ့ ပခုံးအိုကို ငါ ကုတ်ချီပျံသန်း တပသီ လှမ်းတဲ့လမ်းတွေ...

Read More

ဒီနေရာမှာ သုညတွေပေါတယ်

အနောက်အရပ်မှာမှ မြစ်ကြောင်းပြောင်းလို့ ကွန်ကောင်တွေပဲ အတောင်ကျိုးကျမယ်...

Read More

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ မေတ္တာဆုတောင်း

လျှာသွားထက်က ပုံပြင်ကမ္ဘာမှာ ဘာလုံးကြီးတွေ ဘယ်လောက်ကြီးထွား ဆော်လမှုံငါးတွေ အိမ်ပြန်ကြပါစေလို့ နှလုံးသားနဲ့ ချိုမြလိုက်ရဲ့ ...

Read More

အခွံ/shell

အိမ်ကိုပြန်လာတော့ ငါ့ကိုမတွေ့တော့ဘူး ...

Read More

ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ

ခင်ဗျားကို ကျောင်းထားပေးတဲ့အစိမ်းရောင် ရုပ်ဝတ္တုတွေဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂုတ်သွေးတွေ...

Read More

ကြယ်ကြွေအိပ်မက်ရဲ့ အရောင်ပြောင်း သတို့သမီး

သူ့ပြက်လုံးအကြွေတွေကို လိုက်ကောက်ရင်း သစ်ရွက်အခြောက်တွေနဲ့ သေဆုံးရတော့မယ်...

Read More

စာမျက်နှာ ၂၈

စါလုံးပောင်းမမမ်တဲ့နှလုံးသားတခုရယ် ငါသယ်ပြီးတက်လာခဲ့တယ်...

Read More

ကိုယ်ပိုင် သံလမ်း

တနေ့ခင်းလုံး ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း ခြံစည်းရိုးအသေတွေ ဖျက်စီးကြ...

Read More

Monday, June 15, 2009

ကျောက်ဆောင်တေးသံ



ကမ္ဘာကြီးမှာ အချစ်မရှိခဲ့တာကြာပြီ
ရင်ခုန်နည်းတွေလဲကျောင်းမရှ
ိတဲ့အရပ်မှာသင်ကြားရအုံးမယ်
ငါ့ကို ခိုဖြူတွေအကြောင်း ပုံပြောပြစမ်းပါ . . .


ဒီလူ့အသိုင်းအဝိုင်းက ကမ္ဘာနဲ့ချစ်ခြင်းကို ခွဲခဲ့ကြတယ်


အပြင်မထွက်လိုက်နဲ့ ကလေးငယ်
မင်းအရေခွံတွေဘယ်လောက်ထက်ထက
အချစ်မရှိတဲ့ပါးစပ်အခက်အလက်တွေ မင်းကို အုပ်မိုးတော့မယ်
အမှောင်အောက်ရောက်မှတော့ ဘယ်သူကမင်းအရေခွံကို
ဖြူတယ်ပြောအုံးမှာလဲ . . .


ငါ့ကိုယ်ငါ နေမသာလိုက်ပုံများ .. ဒသမတန်း ခေါင်းတလားထဲမှာ ...


''အူဝဲ'' ဆိုတဲ့ ခေတ်သစ်ကလေးငိုသံနဲ့ လောကကြီးကို လိမ်ဖို့စတင်တယ်
အသက်မပါတဲ့ကြိုးတွေ အရိုးကိုးထစ်မှာ ထိုးလို့ ဘဝကို ငါတို့လိမ်ကြမယ်
မောပန်းလာတော့ ဦးနှောက်ကို ပိုက်တပ်ပြီးသောက်လိုက်ကြပေါ့ ...


ဘာထူးသေးလဲ ကဗျာမဟုတ်တဲ့ ကဗျာဆရာ . . .
မင်းဇက်ကြိုးတွေ ဘယ်လိုဆွဲမလဲ ခံစားမှုမပါတဲ့ ကဗျာက
ကလေးငိုသံ ကြားမယ် မထင်ဘူး . . .


ငါ့ကို နေခြည်တသန်းငှားစမ်းပါ ကမ္ဘာကိုအလွတ်ကျက်ချင်လို့ . . .


အကြွေးတင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျေးဇူးမဆပ်နိုင်တော့တဲ့ မျက်နှာတွေ
ဘယ်ဘာသာတရားနဲ့ တောင်းပန် .. တောင်းပန်
ကမ္ဘာမှာ လူဖြစ်ပြီး အရှင်လတ်လတ် ငရဲခံပေအုံးတော့ . . .


ကလေးငယ်ရေ မင်းအတောင်တွေ ငါဖြတ်ပြစ်ရအုံးမယ်
ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချစ်မပါတဲ့ လူ့ဖျံတွေများတယ်လေ . . .
စက်သီးတပ်လို့ ဇောက်ထိုးမလည်တတ်ရင် အသွားတွေကျိုးပြီး
မင်း အံ့ချော်လိမ့်မယ် . . .


ခက်ထန်းတဲ့လှိုင်ပုတ်သံမှာ သူ့ထက်ကျယ်အောင်ပျံပြလိုက်စ မ်းပါ . . .


ငါတို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနဲ့ ငါတို့ ထွန်းလင်းနေဖို့
တိမ်သားနိမ့်နိမ့်တွေ ပြိုကျမှာကိုစိုးနေသေးတယ်
မှန်တစ်ချပ်ကို ပြဒါးသုတ်ထားရအုံးမယ် . . .


တိတ်ဆိတ်ညင်သာတဲ့ ဂီတသံကိုကြားလား ကလေးငယ်
မင်းရင်ထဲမှာ တိုးတိုးလေး ညည်းနေတာလေ
ဘယ်သံ အက္ခရာနဲ့ ရင်ခုန် ကမ္ဘာကို ငြိမ်ချမ်းချင်နေလိုက်ပုံများ
မချိတင်ကဲအချစ်တွေ ကောင်းကင်နဲ့သိမ်းလို့ မလောက်တော့ပါဘူး . . .


ငါ့ခေါင်းကိုခေါက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ဆိုတာကိုပြ တိရစ္ဆာန်တစ်ရာကို ကဗျာရွတ်ပြမယ် ...


ငါကိုယ်တိုင်က အသံမပါတဲ့ ဂီတနား ခိုတွယ်မိမှတော့
ကမ္ဘာရေ ... ဘာတွေဖြစ်ဖြစ် ...
တိတ်ဆိတ်ခြင်းရဲ့ အိပ်ယာဝင်တေးသွားမှာ ...
မင်း အိပ်ပါတော့ နော် . . . ။



nelay





No comments: